Altar Of Plagues - Earth: As A Womb Songteksten
Wie zal bewaken deze heuvels?
Degenen die worden verlaten.
Degenen die zijn uitgeput.
Alles is instorten, kun je het zien?
Bewustzijn zal komen langzaam, of helemaal niet.
Ik wist dat het zou komen, als alles instortte.
Het is te laat om deze muren herbouwen?
(Omdat) dit zelf gecreëerde geluk heeft vernietigd alles waar is,
Toen de waarheid was de opkomst van de eerste gentiaan.
Ze weten niet wat ze zoeken,
Dus wie zou verwachten dat een dergelijke grote rust
Als alle wijsheid eindigt in niets,
Wie kiest wat zal worden waarheid?
Het voelt alsof er een zaag rust op deze beenderen,
Achter dit vlees
Lies een anemische kader
Net als broze botten, ze snap,
Het echo's voor de dag
Ik betreur alles wat ik ooit beloofd,
In deze spoel, eindeloos vallen om niets
Als we denken, we zijn allemaal, dat zal bestaan
Leren nu, dat deze waarheid, was gewoon ontkenning.
Who will guard these hills?
Those which are abandoned.
Those which are exhausted.
Everything is collapsing, can you see it?
Awareness will come slow, if at all.
I knew it would come, when everything collapsed.
It is too late to rebuild these walls?
(Because) this self created bliss has destroyed everything true,
When truth was the rise of the first gentian.
They do not know what they seek,
So who could expect such grand repose
When all wisdom ends in nothing,
Who chooses what will be truth?
It feels as though there is a saw resting on these bones,
Behind this flesh
Lies an anaemic frame
Like brittle bones, they snap,
It echoes for days
I regret everything I ever promised,
In this coil, endlessly falling to nothing
As we think, we are all that will exist
Learning now, that this truth, was just denial.