De kale bomen verwijzen naar de grijze lucht
Rotte bladeren op de grond lag
De koude wind achtervolgen, het regent
en het lijkt nooit een eind aan

Een vrouw in kleding zo dun
dwaalt door de straten alleen
Spoor van tranen in haar mooie gezicht
als ze struikelt in angst

Een tijd van innerlijke eenzaamheid
omarmd door de duisternis
Een wens om te slapen eeuwige
in mooie heldere dromen

Kaarsen branden fel door de ramen
Deuren gesloten en vergrendeld
Screaming wind consumeren alle warmte
Ja, dit is het moment waarop alles sterft

Gaunted en bleek dat ze hallucineert
Dromen van warme kleding en voedsel
Maar ze was bekend door niemand
en vergeten door alle

Bewinged wezens te verzamelen in de hemel
samen op zoek naar het licht
Voor deze zijn echt de vergeten landen
Kijk naar de schoonheid verwelken en sterven

Een koude maannacht wendde zich tot dag
maar de warmte in haar hart kon het niet weg te houden dood
Haar mond wijd open als in een stille schreeuw
Haar lichaam stijf en gevoelloos

Haar blauwe lippen nooit glimlachte opnieuw
Op haar kin had ze kristallen van tranen
Ja, dit is het moment waarop het leven verdwijnt
Kijk naar de schoonheid verwelken en sterven