Afgestoft schilderijen.
Sombere beelden van gisteren
Deze herinneringen, achtervolgd door de wind en wolken
Breng me te overwegen, alle nagelaten.

Kun je je herinneren onze laatste zonsondergang
Een dag dicht bij de eeuwigheid ...

Uur haasten tot het einde,
Uitspreken van beloftes nooit gemaakt.
Afar de wind zal ze,
Afgedwaald en vreemd.

Schaduwen haast te mengen,
Jaren zijn gemaakt van zand
Ik kijk je haar groeien,
Terwijl ik houd uw hand.

Misschien elke dag moet onze laatste
En elk uur verslindt het verleden.
Breng ons, een feest van de goden
Voor de afsluitende koor echo's.

Kun je je herinneren onze laatste omstrengelen
Een moment dicht bij de goddelijkheid ...

Ik hunkeren naar, voor de avond ...
In een kledingstuk van sterren eeuwige,
Fragile uitstraling ...
Als de dageraad stijgt nooit.

Ik hunkeren, voor een nieuw begin,
En schrijf deze geschiedenis over ...
Om beeldhouwen een vlekkeloze verhaal,
In mijn imaginaire wereld.

Een dag minder, ik heb ...
Te voelen uw huid.
Een dag minder, ik heb ...
Om je glimlach te zien.
Een dag minder, ik heb ...
Op smaak met je lippen.
Een dag minder, ik heb ...
Om te zien uw ogen.

Een dag minder, ik heb ...
Om je te zien vervagen.
Een dag minder ...
Een droom minder ik heb vandaag ...