Ik had nooit gedacht om op te treden en
Het is mij een genoegen om me te zien vallen
Mijn geest begint donkerder te
En ik vind de waarheid

Ik heb reden om te geloven
Dit heb ik geworden
Ik open mijn ogen en ik kan zien
Een cijfer existentiële

In de verte hoor ik
Als mijn wereld begint af te brokkelen
(Ah)
De wonden zullen niet helen
Zonder een oplossing
Ik ben moe van het vechten
Met elke adem mompelde hij weer
Naderende mijn laatste en kan niet vinden van een oplossing
Vergeet de stappen die ik moet volgen
En die woorden moet ik zeggen
Vergeet de lijnen te maken
Voor deze regeling tot finish

Zijn de drie
De stad is uitgeschakeld
Damn het was zo dicht bij het oplossen van
(Uit de toespraak)
Deze vergelijking
Mil onopgeloste problemen