Frank Turner - Isabel Songteksten
Dus nu de jaren zijn rollen door,
en het is niet lang geleden dat jij en ik zou zijn geweest machinisten en astronauten.
En nu zitten we vast in ingerichte spoorvorming,
maar toch het ding dat echt bezuinigingen is dat we niet meer kunnen herinneren hoe we betrapt.
Gefilterde lucht, computerschermen, gedempt zuchten en misschien-have-Beens
Tel je zegeningen, dan ademen, en tel tot tien.
En hoewel het niet vaak laten zien, zijn we bang
omdat we weten dat onze voorouders waren boeren en vissers.
En zo de wereld is veranderd, slechter of beter is moeilijk te vertellen,
maar mijn hoop blijft binnen de armen van Isabel.
Dus nu onze eeltige handen vertelde eens een verhaal eerlijk
omdat het oude van zaaien en het instellen van zeil.
Maar nu onze handen zijn zacht en zwak
en werken zeven dagen per week bij deze redding regelingen die gedoemd zijn te mislukken.
En ik geef toe dat ik ben bang van wat ik niet begrijp.
Maar liefste, als je er bent, zachte stem en kalmerende handen,
tot rust mijn wanhoop, om de wal al mijn plannen, schat, als je er bent ...
En zo de wereld is veranderd, en ik moet ook veranderen.
De machines die wij hebben gemaakt zal damn ons in de hel.
En de tijd zal komen wanneer alle zelf moeten redden.
Ik zal mijn ziel in de armen van Isabel.
So now the years are rolling by,
and it’s not long since you and I could have been train drivers and astronauts.
And now we’re stuck in furnished ruts,
but yet the thing that really cuts is that we can’t remember how we got caught.
Filtered air, computer screens, muffled sighs and might-have-beens
count your blessings, then breathe, and count to ten.
And though it doesn’t often show, we are scared
because we know our forefathers were farmers and fishermen.
And so the world has changed, worse or better’s hard to tell,
but my hope remains within the arms of Isabel.
So now our calloused hands once told a story honest
as it’s old of sowing seeds and setting sail.
But now our hands are soft and weak
and working seven days a week at these salvation schemes that are bound to fail.
And I’ll admit that I am scared of what I don’t understand.
But darling, if you’re there, gentle voice and soothing hands,
to quiet my despair, to shore up all my plans, darling, if you’re there...
And so the world has changed, and I must change as well.
The machines we’ve made will damn us into hell.
And the time will come when all must save themselves.
I will save my soul in the arms of Isabel.