Frank Turner - Journey Of The Magi Songteksten
Mozes was oud, een chill in zijn botten.
Uit elkaar te vallen, wist hij in zijn hart dat zijn tijd gekomen was.
Terwijl hij lag in zijn tent in de hete woestijnzand,
Hij glimlachte naar hoe hij zou nooit zien zijn beloofde land.
Hij zong "Ik zou geleefd hebben en gestorven een Egyptische prins,
Ik kon hebben gespeeld veilig,
maar in het einde van de reis bracht vreugde dat de pijn te compenseren. "
Odysseus zat moe en alleen.
Hij had altijd gehouden tegen alle twijfels dat hij zou thuis komen.
Maar nu hij hier was, zijn ziel voelde vervreemd.
Zijn vrouw en zijn hond, zijn zoon en zijn goden, veranderde alles.
Zong hij: "Ik had kunnen blijven en regeerde als een Ithican prins
Ik kon heb gespeeld veilig.
Maar in het einde van de reis bracht vreugde dat de pijn te compenseren. "
Balthazar reed voor zeven lange jaren, naar het oosten en ver,
volgde hij zijn ster, en het bracht hem hier.
Om een stabiele in puin in sommige gehucht,
om verontreinigd een maagd, geen koning maar een kind, te klein voor een kroon.
Hij zong "Ik had gewoond met mijn Goden als Perzische prins,
Ik kon heb gespeeld veilig,
maar in het einde van de reis bracht vreugde dat de pijn te compenseren. "
Paupers en koningen, prinsen en dieven,
zangers van liedjes, righters van misstanden, zijn wat je gelooft.
Dus zadel je paard en de schouder van je belasting,
barstte uit zijn voegen, wat je droom, en naar de weg.
Moses was old, a chill in his bones.
Falling apart, he knew in his heart that his time had come.
As he lay in his tent in the hot desert sands,
he smiled at how he would never see his promised land.
He sang "I could have lived and died an Egyptian prince,
I could have played safe,
but in the end the journey's brought joys that outweigh the pain."
Odysseus sat tired and alone.
He'd always held out against all the doubts that he would come home.
But now he was here, his soul felt estranged.
His wife and his dog, his son and his Gods, everything changed.
He sang "I could have stayed and ruled as an Ithican prince,
I could've played safe.
But in the end the journey's brought joys that outweigh the pain."
Balthazar rode for seven long years, eastwards and far,
he followed his star, and it brought him here.
To a stable in ruins in some backwater town,
to a virgin defiled, no king but a child, too small for a crown.
He sang "I could have lived with my Gods as a Persian prince,
I could've played safe,
but in the end the journey's brought joys that outweigh the pain."
Paupers and kings, princes and thieves,
singers of songs, righters of wrongs, be what you believe.
So saddle your horse and shoulder your load,
burst at the seams, be what you dream, and take to the road.