Vanavond is haar 's nachts, en de stad bezit is adem,
gevangen twixt leven en dood, als ze rollen in de buitenwijken,
het garnizoen vlucht en de stad zal branden.
Corinna rijdt als Boadicea vanavond.
London Town beeft bij de aanblik.
Want vanavond is haar 's nachts.
En de jeugd natuurlijk door de straten naar beneden lag aan haar voeten,
en ze loopt een vorstelijk oog op die woont te kiezen en te beslissen wie sterft.
Corinna rijdt als Boadicea vanavond.
De angstige menigte uit elkaar te gaan zonder een gevecht.
Corinna rijdt als Boadicea vanavond.
London Town beeft bij de aanblik.
Ze houdt haar raadsman, glimlacht als ze nu spreekt, van oor tot oor.
Ze gaat trouwen, of zo vertellen ze me, toen de lente is hier.
Ze neuriet een deuntje uit een lied dat ze weet uit warme zomers verleden,
een lied dat werd gezongen door kinderen rond kampvuren in het rustige zuidwesten.