Frank Turner - Poetry Of The Deed Songteksten
Ze komen uit de muren, ze komen omhoog door de straten,
ze quicksilver kreunt van een onzichtbare beat.
Net buiten uw deur de stenen tot leven komen.
Zij zijn de lente in de stap, de verre blik in de ogen.
Berg je Baudelaire en kom buiten spelen.
Mij en al mijn vrienden zijn de dichters van de akte,
we precies wat dit land nodig heeft.
We krabben tot we dronken, we drinken totdat we bloeden.
We zijn wat we geloven.
Pentameter in de aanval, jambische impuls in de aderen,
het vrije vers aangedreven van de straat licht lichtnet,
een iLiad gespeeld zonder een schaduw van twijfel
tussen het einde van de club en de zon coming out.
Verlaat Kerouac aan zijn bureau, hebben we romantiek in onze risico's.
En hier is wat we geloven: voordat we vervelen, laten we geïnspireerd,
Laten we negeren het applaus en zet het theater in vuur en vlam,
bestrijding van elke oorlog als de dronkaards in het koor,
zet onze kunst waar onze monden zijn: Poëzie van de akte.
Dus genoeg met woorden en technische scripties,
Laten we het leven te grijpen bij de keel en te leven aan stukken.
Kunnen we kiezen, we kunnen veranderen,
en als we dat niet doen, we zijn gewoon bang voor het leven het leven
alsof we liefgehad en in liefde en leven
om alle dingen die we kunnen zijn als we gewoon geloofd
dat het leven is te kort om geleefd te worden, zonder poëzie.
Als je hebt ziel Darling nu kom op en laat het me.
Maar het leven is te lang om alleen zingen een lied,
dus we zullen branden als een baken en dan zijn we weg.
They're coming out of the walls, they're coming up through the streets,
they're quicksilver wracked by some invisible beat.
Right outside of your door the very stones come alive.
They are the spring in the step, the distant look in the eyes.
Put your Baudelaire away and come outside and play.
Me and all my friends are poets of the deed,
we're exactly what this country needs.
We scratch until we're drunk, we drink until we bleed.
We are what we believe.
Pentameter in attack, iambic pulse in the veins,
free verse powered of the street light mains,
an Iliad played out without a shadow of doubt
between the end of the club and the sun coming out.
Leave Kerouac at his desk, we have romance in our risks.
And here's what we believe: before we get bored, let's be inspired,
let's ignore the applause and set the theatre on fire,
fight every war like the drunks in the choir,
put our art where our mouths are: Poetry of the deed.
So enough with words and technical theses,
let’s grab life by the throat and live it to pieces.
We can choose, we can change,
and if we don't, we're just afraid of living life
like we're loved and in love and alive
to all the things we could be if we just believed
that life is too short to be lived without poetry.
If you've got soul darling now come on and show it me.
But life is too long to just sing the one song,
so we'll burn like a beacon and then we'll be gone.