Wat is er gebeurd met de kindertijd?
We zijn allemaal bang van de kinderen in onze buurt;
Ze zijn niet klein, charmant en onschuldig,
Ze zijn een gewelddadige bende klootzak weinig shits.
En wie ziet er jonger uit dan ik
Maakt me check voor mijn portemonnee, mijn telefoon en mijn sleutels,
En ik ben moe van het moe
Altijd op zoek naar stelende Gits.

We zijn allemaal benieuwd hoe kwamen we zo bang;
We brachten tien lange jaren onderwijs aan onze kinderen niet de zorg
En dat "er is niet zoiets als de samenleving" toch,
En alle rijke mensen handelen verrast
Wanneer alle gevoel van gemeenschap overlijdt,
Maar je gewoon je ogen dicht naar de andere kant
Van alle dingen die ze deed.
Thatcher geneukt de kinderen.

En het lijkt een beetje rijk voor mij,
De manier waarop de rijke alleen maar sprake van liefdadigheid
In tijden als de jaren zeventig, de afgebroken economie
Betekende zelfs de bovenlaag was nodig wat hulp.
Maar zodra dingen helderder,
Ja, de grijns wordt breder en de grip krijgt strakker,
En voor elke tiener trainingspak overvaller
Er is een man in een pak, die zou geen vinger uitsteken voor iemand anders.

Je hebt een hele generatie opgegroeid op de verzorgingsstaat,
Genoten van al haar voordelen en deed gewoon geweldig,
Maar zodra ze werden afgehandeld als de rijkste van de rijken,
Ze trapten af ​​op de ladder, vertelde de rest van ons dat het leven is een bitch.
En het is geen verrassing dat alle fuck-ups
Kwam niet opdagen totdat de kinderen waren opgegroeid.
Maar als niemand ooit glimlach ooit of helpt een vreemdeling,
Is het een fucking wonder dat onze samenleving op instorten?

Dus alle kinderen zijn klootzakken,
Maar niet kwalijk nemen, ja, ze leren het goede voorbeeld.
De schuld van de mensen die ze hebben verkocht toekomst voor het hoogste bod:
Dat klopt, Thatcher geneukt de kinderen.