Frank Turner - The Real Damage Songteksten
Ik werd wakker op een sofa in een onbekend huis,
Omringd door slapende mensen die ik niet kende.
Op niet aan mijn vrienden te vinden, besloot ik dat het was duidelijk tijd om te gaan.
Dus ik maakte mijn weg uit de deur zo stil als ik kon -
Er was niemand daar wist ik om afscheid te nemen -
Loensen in de helaas ontnuchterende zonneschijn van de zondag ochtend licht.
Ik begon de avond met al mijn vrienden en ik eindigde alleen,
Oh ja ik begon zo gelukkig nu ben ik een kater en neer.
Het was ongeveer toen dat ik besefte dat ik was halverwege
De beste jaren van mijn leven.
Dus ik keek de lokale bezienswaardigheden, proberen uit te vinden waar ik was,
En misschien zelfs een bus terug naar huis.
Ik was verlangen naar een douche, en voor schone lakens, en een oplader voor mijn telefoon.
En opeens drong het tot me dat ik heb betaald, dit afgelopen vrijdag
En dus heb ik getrokken door mijn zakken voor een aantal veranderingen.
Maar alles wat ik vond was een pakje sigaretten en gebroken zinken gevoel van schaamte.
Ik had me af te vragen, goed,
Is het echt de moeite waard?
Is dit het waard?
Nou, de hele ding is verre van perfect,
Maar ik heb nog om erachter te komen een betere manier om mijn tijd door te brengen.
Te veel kostuums en vuile blikken maakte me rack mijn hersenen,
En de werkelijke schade begon te zinken inch
Het zou wel al een zwaar weekend, maar ik kon alleen over herinneren waar ik was geweest.
Ik stond op een hoek van de straat, en ik voelde me een beetje ziek.
Het was ongeveer toen dat ik besefte dat ik was halverwege
De eerste dag van de week.
I woke up on a sofa in an unfamiliar house,
Surrounded by sleeping folks that I didn’t know.
On failing to find my friends, I decided that it was clearly time to go.
So I made my way out of the door as quietly as I could –
There was no one there I knew to say goodbye –
Squinting in the sadly sobering sunshine of the Sunday morning light.
I started the night with all my friends and I ended up alone,
Oh yes I started out so happy now I’m hung-over and down.
It was about then that I realized I was half-way through
The best years of my life.
So I scanned the local landmarks, trying to find out where I was,
And maybe even find a bus back home.
I was longing for a shower, and for clean sheets, and a charger for my phone.
And suddenly it hit me that I got paid this Friday last
And so I rifled through my pockets for some change.
But all I found was a packet of broken cigarettes and sinking sense of shame.
I had to ask myself, well,
Is it really worth it?
Is any of this worth it?
Well the whole thing’s far from perfect,
But I’ve yet to figure out a better way to spend my time.
Too many suits and dirty looks made me rack my brains,
And the real damage started to sink in.
It’d been quite a heavy weekend, but I could just about remember where I’d been.
I stood on a street corner, and I felt a little sick.
It was about then that I realized I was half-way through
The first day of the week.