Frank Turner - The Road Songteksten
Naar het oosten, naar het oosten, de weg onder mijn voeten.
Naar het westen, naar het westen, ik heb er nog niet.
Naar het noorden, naar het noorden, om nooit worden gevangen.
Naar het zuiden, naar het zuiden, is mijn tijd opraakt.
Sinds mijn jeugd ben ik bang, ik ben al bang voor,
worden gevangen door omstandigheden, van een verblijf in een plaats,
en dus heb ik altijd een kleine tas vol kleren zorgvuldig bewaard,
ergens geheim, ergens veilig, ergens dicht bij de deur.
Nou, ik heb reisde veel landen, mijn voeten gewassen in veel zeeën,
Ik heb dronk met oplichters in Wenen en met de punkers in de oude DC,
en ik heb gereden door woestijnen,
gedreven door de ironie die alleen wordt geketend aan de weg kon ik ooit vrij zijn.
Ik heb gevoeld oud voor mijn tijd
maar nu heb ik op afstand te houden van de leeftijd door het verbranden van de mijl en door het invullen van mijn dagen.
En de nachten, duizend nachten dat ik heb gespeeld, een duizend meer te gaan,
voordat ik een adem, en staal mezelf voor de volgende duizend shows.
Dus zadel je paard en hou je kruit droog,
want de waarheid is dat je niet even lang, al snel zul je sterven.
Dus om het hart, het hart, is er geen tijd voor u om afval,
en u zult het niet vinden uw kostbare antwoorden door een verblijf in een plaats,
door het geven van de achtervolging.
Ik het gezicht van de horizon, overal waar ik ga.
Ik het gezicht van de horizon, de horizon is mijn thuis.
To the east, to the east, the road beneath my feet.
To the west, to the west, I haven’t got there yet.
To the north, to the north, never to be caught.
To the south, to the south, my time is running out.
Ever since my childhood I've been scared, I've been afraid,
of being trapped by circumstance, of staying in one place,
and so I always keep a small bag full of clothes carefully stored,
somewhere secret, somewhere safe, somewhere close to the door.
Well I’ve travelled many countries, washed my feet in many seas,
I've drank with grifters in Vienna and with punks in old DC,
and I've driven across deserts,
driven by the irony that only being shackled to the road could ever I be free.
I've felt old before my time
but now I keep the age away by burning up the miles and by filling up my days.
And the nights, a thousand nights I've played, a thousand more to go,
before I take a breath, and steel myself for the next one thousand shows.
So saddle up your horses and keep your powder dry,
because the truth is you won't be here long, soon you're going to die.
So to the heart, to the heart, there's no time for you to waste,
and you won't find your precious answers by staying in one place,
by giving up the chase.
I face the horizon, everywhere I go.
I face the horizon, the horizon is my home.