[Teksten door M. Fabban 02 september 2008]

De koude verhoogd met de duisternis vooruit
de grijze grond verdween in de schaduw
van de nacht die begon in te dikken
het licht van het vuur werd opgeslokt door de duisternis
het spook, de nachtmerrie
een zwart gat in de donkere schaduw
houder van de grote geheimen begraven onder de bergen
de dagen lang en somber
terreur wordt angst
gebeden en vriendelijke woorden zijn van geen enkel nut
de stappen worden zwaar tijdens de rest van de harde nacht
het hoofd gebogen, in stilte
niets te zien
niets anders dan het sissende wind te horen
tot de dageraad van een ander van het niets en terreur ...
de lucht is dik
Zelfs een raaf kan niet vliegen
een zwakke spiraal rook stijgt
als het vuur gebroed vanuit de aarde
afstandelijk en dreigende geluiden
echo van onderstaande
van de ondergrondse gevangenissen ...
alles is rond donkere
hemel en aarde ... de eclips regeert
de spoken koning spurse zijn paard
Hij gaat vooruit, gevolgd door de donkere horde
de rots beefde
dan is een grote rode flits
het licht gescheurd aan de hemel
een explosie van livid ketting-bliksemen
de nachtmerrie is echt
Er is licht aan het eind
hier, nu, alleen de duisternis
een stem: "Wake up .."
niemand sterft
Iedereen is opnieuw geboren