Ik ben het kleine stadje grensrechter
En je zult me ​​hier op de lijn.
Zoeken onophoudelijk om gewoon
Zoek een plaats waar ik kan bellen mijne.
Elke hoek van dit land
Doorsneden met gekleurde lijnen.
De stad ligt voor mij,
Een andere stad uitgestrekte uit achter.
Sinds eindigde de Scramble,
Sinds de West was won met wagen paden,
Het lijkt erop dat de Mazzini's paradijselijke
Panopticum de overhand.
Mijn Walkabouts geen Longet neem me
Dan een keuze uit verschillende gevangenissen.
Waarom zou ik naar een toestand te kiezen
Als ieder van hen heeft gefaald?
Ik ben een frontiersman,
Gevangen in de voorsteden van Engeland.
En ik beloof niet om de staat omver te werpen
Indien toegestaan ​​om de atlas herschrijven voordat
Ik emigreren.
Dus ik heb gezeild de zeven zeeën alleen,
Proberen om een ​​wal ik kan bellen naar huis te vinden.
Maar alles wat ik heb gevonden zijn verschillende vlaggen,
Double-sprekende diplomaten en
Ik heb geen tijd voor.
Dus ik zal verklaar mijn eigen soevereine staat,
De grenzen op basis van de
Bodems van mijn laarzen,
En ik zal openen ambassades
Waar de hel ik wil,
En op vergaderingen
U ziet mij zat
Maar nooit op mijn knieën.
En ik zou graag laat uw
Metternich's alleen zo lang als waar
Ik leg mijn hoofd kan ik mijn eigen.
Ik ben de Winchester Lineman.
Ik ben een frontiersman,
Gevangen in een buitenwijk van Engeland,
Maar hier zal ik niet blijven-
Ik rijd in de zonsondergang,
Mijn paard wacht op de vlakte,
En ik blijf lopen de lijn.