Als we zouden kunnen gaan zitten bij elkaar een moment
En voor altijd praten alleen maar om de tijd te doden
Ik zou lachen als de rillingen en koude rillingen lopen over mijn rug
Met je ogen zijn gesloten op de mijne

Oh we vullen de metro hemel met buitenlucht
En als je je vermoeide ogen dicht ik je daar
Ik zie je daar je

Diep binnen in je is er een robijn gloed
En het wordt helderder dan u en ik ooit zal weten
Er is een ruisend geluid dat ons omringt wanneer we walk alone
En het is alles wat we nooit hebben gekend

Wandelen in de straat
En ik zou het trottoir onder je voeten worden
Als we gewoon onbeweeglijk zijn voor bepaalde tijd
En tenslotte figuur uit de manier waarop we ons voelen
Over de ontbrekende puzzelstukjes en bewolkt vraagtekens
Het ziet er nog steeds een beetje surrealistisch

Oh, ik de neiging om hier en daar verdwijnen
Dus concentreren en je zult overal het gevoel me
En goed voelt de metro hemel met buitenlucht
Als je verdwaald bent als je je ogen dicht ik je daar

Je kan overal zijn
Ik zie je daar je
Je kan overal zijn
Open je ogen en zie alles wat je kunt worden
Ik zie je daar je