Ik zag een spook op de trap,
En lakens op de tafels en stoelen,
Het zilverwerk zwom met de haaien in de gootsteen,
Toch weet ik niet, wat te denken.
Ik ben al verlangen naar,
Madeliefjes te drukken door de vloer,
En ik wou dat planten het leven zou groeien om me heen,
Dus zal ik het niet meer voelen dood.
Dus zal ik het niet meer voelen dood.
Ik zag een beer in de kuil,
Het lezen van mijn studieboeken weer
Dat vleermuizen stroomde als het verkeer als ze gegoten van de zolder,
De hemel weet, ik kon echt gebruik maken van een vriend.
Ik heb liever wals dan alleen maar lopen door het bos,
De bomen houden het tempo en ze zwaaien in de tijd,
Kwartet van krekels klokkenspel in voor het koor,
Als ik om uit te rukken in hun diepste gevoelens, zou u aanslaan op de mijne?
Ik ben al verlangen naar,
Madeliefjes te drukken door de vloer,
En ik wou dat planten het leven zou groeien om me heen,
Dus zal ik het niet meer voelen dood.
Dus zal ik het niet meer voelen dood.
Uw geest is zoet, dus trek je vel,
En geef mij een zweem van een glimlach,
Laat me je tanden, want je bent teddy onder,
Dus gewoon grijns en draagt ​​het een tijdje.
Gewoon grijns en dragen het een tijdje.
Ik heb liever wals dan alleen maar lopen door het bos,
De bomen houden het tempo en ze zwaaien in de tijd,
Kwartet van krekels klokkenspel in voor het koor,
Als ik om uit te rukken in hun diepste gevoelens, zou u aanslaan op de mijne?
Vandaag ben ik busting out,
Van dit oude spookhuis,
Want ik heb er genoeg van te wachten,
Alle spinnenwebben te groeien om me heen,
Want ik doe meer niet dood te voelen.
En ik ben niet bang meer.
Ik heb liever wals dan alleen maar lopen door het bos,
De bomen houden het tempo en ze zwaaien in de tijd,
Kwartet van krekels klokkenspel in voor het koor,
Als ik om uit te rukken in hun diepste gevoelens, zou u aanslaan op de mijne?
Als ik om uit te rukken in hun diepste gevoelens, zou u aanslaan op de mijne?