Ik opende mijn ogen gisteravond en zag je in het lage licht
Wandelen door de baai, aan de kust, starend naar de vliegtuigen die er niet zijn niet meer
Ik voelde me de nacht oud en je was er zo koud
Net als een introverte, ik trok mijn hemd boven
Rond mijn armen en begon hevig te rillen voor
Je toevallig te kijken en de tunnels te zien om me heen
Lopen in het donker onder de grond
Alle metro's rond een geweldig geluid
Tot mijn beweging vermoeidheid ... afscheid
Met uw oor tot een schelp
Je hoort de golven in de grotten onder water
Alsof je daadwerkelijk in een zoutwater kamer

Tijd samen is gewoon nooit genoeg
Wanneer u en ik alleen zijn, ik heb nog nooit zo thuis
Wat is er nodig om maken of breken deze hint van de liefde?
We hebben tijd nodig, alleen de tijd
Toen we uit elkaar zijn wat denkt u?
Als dit is wat ik naar huis bellen, waarom voelt het zo alleen?
Dus vertel me schat, wil je ons zou vallen in de liefde?
De hele tijd, de hele tijd

Kan je geloven dat de bemanning is gegaan en het zou me niet laten tekenen?
Al mijn eilanden hebben verzonken in de diepte, dus ik kan bijna niet ontspannen of zelfs verslapen
Ik heb het gevoel alsof ik thuis waren enkele avonden dat we tellen allemaal het schip lichten
Ik denk dat ik nooit zal weten waarom mussen hou van de sneeuw
We zullen uitschakelen van alle lichten en zet deze balzaal gloeiend