Geef mij de medicijnen, en ik breek de gestage getijden om te groeien oud
En brouwen een aantal gesprek. Boodschappers voeren wij gedachten op papier
Over de zee en weer thuis. Zeg niet dat zijn leugens tot je gebroken,
Te brak om dit laten storen me, Gelet op bollen kunnen breken als water.

Zul je, zal je, zal je, ooit verschijnen? Laatste kans, met mijn armen gestrekt.
Reality slaat me in het gezicht. Mijn tranen stromen over het merk van nederlaag
Dat merken mijn wang. Midnight is gekomen en gegaan.
Je blik vertroebelt mijn visie en onderbreekt mijn gedachten.
De sterren fluisteren, "volg je hart."

Geef mij een mes, en ik zal je laten zien chirurgie.
Stukjes van mijn hart lag op het bloed bevlekt tapijt, je maar beter je loopt.
Je probeert om je trots inslikken, maar uiteindelijk stikken op uw woorden van spijt.
Op uw woorden van spijt.

De wals was bedoeld voor twee, dus laat me niet alleen te staan
In het centrum van deze balzaal vloer. Heels klik op de vloer zachtjes.
Je ego scheuren de muur als het opzwelt. Dit argument is oneindig.

Geef mij een mes, en ik zal u een operatie.
Stukjes van mijn hart lag op het bloed bevlekt tapijt, je maar beter je loopt.
Je probeert om je trots inslikken, maar uiteindelijk stikken op uw woorden van spijt.
(De wals was bedoeld voor twee, dus laat me niet alleen te staan)
Op uw woorden van spijt.
(In het centrum van deze balzaal vloer.)