Ik hoorde eens een verhaal, een jonge jongen was ik,
Over leven voor altijd, gratis, zoals de wolven,
Een veer gekleed in magie, waar geen mens of dier,
Zou lijden van het leven vloek, elk levend wezen de droom van

De rivieren en bergen, de grotten en de moerassen
Een neverending reis, zoals beschreven in de kaart,
Mijn droom is een mythe, een legende een verhaal
Op zoek naar de bron, het leven geheim onthuld.

Deze geheime, deze vloek, dit wonder, deze leugen,
Een waarheid in de mythe, of gewoon in onze gedachten,
Waar woorden voor altijd willen, ware betekenis ontlenen,
De zuiverste van elementen, de lente van het leven

Ik heb uiteengezet om het te vinden, ongeacht de kosten,
Door bossen en dalen, de gevaren stak ik,
De duisternis was mijn vijand, het licht was mijn vijand
Maar als de kaart niet echt was, dit weet ik niet.

Er diep in het bos, was een grot blootgesteld,
De deuropening was zilver, de muren gemaakt van goud,
Ik liep het pad, met koude rillingen over mijn rug,
Omdat er was de fontein, de parel van de mensheid.

Deze geheime, deze vloek, dit wonder, deze leugen,
Een waarheid in de mythe, of gewoon in onze gedachten,
Waar woorden voor altijd willen, ware betekenis ontlenen,
De zuiverste van elementen, de lente van het leven

Voordat ik zou drinken, een gedachte kwam naar boven,
De fontein van zegen, of as in mijn ogen,
Zeker een eer, maar denk dat ik wel een keer,
Zoals nu op driehonderd, deze vloek ik omstrengelen ...

Deze geheime, deze vloek, dit wonder, deze leugen,
Een waarheid in de mythe, of gewoon in onze gedachten,
Waar woorden voor altijd willen, ware betekenis ontlenen,
De zuiverste van elementen, de lente van het leven